English mistakes
Najczęstsze błędy w angielskim popełniane przez Polaków
Ta strona omawia typowe błędy, które Polacy robią podczas mówienia po angielsku. Wiele z nich wynika z kalkowania polskiej gramatyki, fałszywych przyjaciół lub nawyków wymowy. Poznaj poprawne wersje i zapamiętaj, dlaczego tak się mówi.
I am here since Monday.
I have been here since Monday.
W polskim używamy czasu teraźniejszego (jestem tu od poniedziałku), a angielski wymaga czasu Present Perfect lub Present Perfect Continuous przy since i for.
She has lived in Warsaw for ten years.
I have 25 years.
I am 25 years old.
Po polsku mówimy mam 25 lat, ale po angielsku wiek wyrażamy czasownikiem to be, a nie have.
My brother is thirty years old.
I will call you when I will arrive.
I will call you when I arrive.
W polskim w zdaniu podrzędnym czasu używamy czasu przyszłego (kiedy przyjadę), a w angielskim po when, if, as soon as stosujemy czas teraźniejszy.
If it rains tomorrow, we will stay at home.
He is a very sympathetic person.
He is a very nice person.
Sympathetic to fałszywy przyjaciel. Po polsku sympatyczny oznacza miły, a angielskie sympathetic znaczy współczujący.
She was sympathetic when I told her about my problems.
I have a new job, actually I work in a bank.
I have a new job, currently I work in a bank.
Polskie aktualnie znaczy w tej chwili, a angielskie actually znaczy tak naprawdę lub w rzeczywistości. To częsty fałszywy przyjaciel.
Actually, I don't like coffee at all.
She don't know nothing about it.
She doesn't know anything about it.
W polskim stosujemy podwójne zaprzeczenie (nic nie wie), a w angielskim w zdaniu przeczącym używa się tylko jednego przeczenia oraz anything zamiast nothing.
I haven't seen anyone in the park.
I listen music every day.
I listen to music every day.
Po polsku słucham muzyki nie wymaga przyimka, a angielskie listen zawsze wymaga to, gdy podajemy, czego słuchamy.
We listened to the radio all evening.
I want that you help me.
I want you to help me.
Po polsku mówimy chcę, żebyś mi pomógł, ale po angielsku używamy konstrukcji want + osoba + to + bezokolicznik, a nie zdania z that.
My parents want me to study medicine.